|
ที่ว่าเป็นทุกข์อยู่ 1 ปี
นั้นหมายถึง
ดิฉันและสามีต้องปิดบังตัวเองเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าตัวเองติดเอดส์
เนื่องจากสังคมเมื่อ 19 ปี
ที่ผ่านมาผู้คนจะรังเกียจผู้ที่ติดเชื้อเอดส์กันมาก
ความจริงแล้วมันเกิดจากความไม่เข้าใจมากกว่า
ปัจจุบันสังคมเริ่มยอมรับผู้ที่ติดเอดส์มากขึ้น
อาจเป็นเพราะตอนนี้เอดส์ได้แพร่ระบาดไปทั้งทุกหมู่บ้าน
ชาวบ้านเริ่มคุ้นเคยกับเอดส์
ประกอบกับมีหลายหน่วยงานของรัฐ
และเอกชน
ยืนมือเข้ามาช่วยเหลือทำการประชาสัมพันธ์
สร้างความเข้าใจให้แก่ประชาชน
ในช่วงเวลานั้น
ดิฉันและสามียังคงดำเนินชีวิตที่ปกติ
ทำงานหาเงินเหมือนกับคนทั่วไป
แต่ภายในใจของดิฉันและสามีต่างรู้ดีว่าตัวเองติดเอดส์อยู่จะให้ใครรู้ไม่ได้
มันเป็นความทุกข์มากกับการปิดกั้นตนเอง
เหมือนกับคนที่ไปทำความผิดมา
และกลัวคนจะรู้
มันเป็นความกดดันที่สูงมาก
โดยเฉพาะถ้าครอบครัวของดิฉันคือ
คุณพ่อคุณแม่ทราบเข้า
ดิฉันกลัวว่า
พวกเขาจะโกรธสามีที่นำเชื้อนี้มาติดดิฉัน
แต่ในที่สุดความทุกข์นี้ก็หมดไปเมื่อดิฉันตัดสินใจบอกให้คุณพ่อดิฉันทราบเป็นคนแรก
คุณพ่อดิฉันมีท่าทีตกใจ
แต่ท่านก็ไม่ได้พูดอะไร
ท่านคงอยู่ในระหว่างควบคุมจิตใจ
หลังจากนั้นท่านก็พูดให้กำลังใจดิฉันว่ามันเกิดขึ้นแล้วจะแก้ไขอะไรให้กลับคืนมาก็คงไม่ได้
ดิฉันรู้สึกอบอุ่นใจมากที่สุดในชีวิตที่เห็นท่านให้ความห่วงใยในตัวดิฉันและสามี
แทนที่จะได้รับการซ้ำเติม
ตรงจุดนี้สำคัญมาก
ดิฉันอยากฝากบอกเพื่อนผู้ติดเชื้อที่ยังปิดบังตัวเองอยู่ว่า
การเปิดเผยตัวเองเป็นเรื่องที่ดี
เป็นการลดความกดดันที่ค้างคาใจของเราได้มาก
แต่มีข้อแม้ว่าเราจะต้องบอกให้คนที่เราแน่ใจด้วยว่าเขารักเราจริงๆ
ไม่ซ้ำเติมเรา
|